Showing posts with label Article. Show all posts
Showing posts with label Article. Show all posts

Thursday, February 17, 2011

History of my Blogs Name


Many people have blogs that is a part of their everyday lives. The title of their blogs are taken from their personalities, attitudes, favorites and even a part of their names use to have them a very entertaining blog. There are many persons in a whole world doing personal blogs. Some are doing it as a hobby but others create it to post articles they make that wins in a competition and they like it to be an inspiration in times of happiness and failure. Me, as a student are doing also personal blog. Let me just clarify to you why FLOREScent JADE is a  name of my blog I have chosen. I chose this blogs name because it can be compared and relates to my life as a student, a daughter and a sister. My family and I suffered in many problems in our life. So I think, it is our time to have a better life because life is like a wheel, sometimes down but sometimes are on the top.
The world fluorescent is the best word that means light and light is our guide in our right. Since my childhood years, I face many difficulties. When I was In Grade 4 in elementary, my mother had a very serious disease that make her decision to cut his left foot. She’s always in the hospital with the companionship of my father and my big brother so I’m the one rules in our house as the eldest sister. We, as a family, face big problems especially a child like me. Also follows when my father had a serious disease too. The doctors can’t detect the illness caught by my father and the origin of the disease of my father. Until my father was brought to Manila and specialist told that my father has a goiter. At the very first, it’s not too much important for them to have a disease because this is normal for us to have disease sometimes. But I was enlightened and I need to make some way for us to not be abandon by our parents.Faith in God was the thing that I hold on to. And each time that we are undergoing such problems I’m still the one who is pursuing my family members to cheer up and don’t lose hope.

Wednesday, February 16, 2011

Samahang Nagpabago ng Buhay Ko


                                                                   `        Jade Flores
          Mary Help of Our Christians, PRAY FOR US! Ito ang kalimitang binibigkas ng mga miyembro ng MHCC(Mary Help of Our Christians Crusade) na naglalayong mapaunladang pananalig natin sa Panginoon at pagkilala sa Birheng Maria bilang Kanyang Ina. Maraming lugar ang pinupuntahan ng mga samahan saanmang dako ng daigdig. Sa Pilipinas, kayrami nang paaralan sa lalawigan ang kanilang natunguhan sa Luzon,Visayas at Mindanao. Isa na rito ang Col. Lauro D. Dizon Memorial National High School na matatagpuan sa lalawigan ng Laguna. Mapalad ang paaralan naming sa samahang ito.
          Kung inyong matatanto, sinabi ko ang lahat ng tungkol sa MHCC sapagkatisa ako0 sa mga miyembro ng samahang ito. Marami ang nagbago sa buhay ko nang sumali ako sa samahan. Isa na rito ang palaging pananalangin at pasasalamat sa Panginoon at kay Birheng Maria anuman ang mayroon kami ngayon. Natutunan ko rin ang pitong “DEADLY SINS” na nagngangalang PALEGAS.
          P-ride, nangangahulugan ngpagkapalalo o mayabang
          A-nger, pagkagalit
          L-ust, pananasa
          E-nvy, inggit
          G-luttony, kasibaan
`         A-varice
          S-loth, katamaran
Nakilala ko ang MHCC nang minsang dumalawe ang dalawang madre sa paaralan namin at pinasasali ang bawat estudyanteng nakakasalamuha nila ng hindi namimilit. Dahil sa kanila, mas lalo ko pang nakilala ang Panginoon at mas napalapit pa ang puso ko sa Kanya. Bawat oras na lumilipas ay isang panalanging gusto kong ihandong sa aking pamilya at sa sarili. Dati-rati, hindi komakayanan ang mag-isa at walang sino mang kausap ngunit ng makilala ko ang samahang  MHCC, nagiging matatag na ako sa pagharap sa buhay na aking tinatahak.
Marami na ring aktibidad ang aking  nasalihan kasama ang aking mga kaibigang sina Recy Pagaduan at Camille Keith Alcantara. Sa mga aktibidad na ito lalong nabawasan ang mga kasalanan sa aking pagkatao at mga nararamdaman ng aking puso na hinding-hindi ko mailabas. Madalas rin kaming magrosaryo na alay namin sa mga kamag-anak o kahit mga taong patuloy na nagtitiis sa purgatoryo at maging mga taong nag-aagaw buhay at inihahanda na ang kanilangkaluluwa sa langit kung sakaling pumanaw.
Hindi lang sariliko ang nadala sa agos ng buhay na katabi ang Panginoon at Birheng Maria kundi pati na rin sa mga taong nais ring mapalapit ang mga puso nila sa Mag-inang banal tulad ng pamilya ko. Sa tuwing sisimba sila ay gusto nilang lagging kasama upang marinig at maunawaan din nila ang mabuting balita ng Panginoong Diyos. Marami kaming nakikilalang iabang personalidad sa iba’t-ibang aktibidad na aming sinasalihan.
Talagang walang makapaghihiwalay kung gusto mong makipag-ugnayan sa Poong Lumikha sapagkat walang sinuman ang kayang paghiwalayin ang mgataong nagkakaisa para mapaunlad pa nila ang pananalig at pananampalataya sa Panginoon kaya’t kung may tumungo sa inyong paaralan na miyembro ng MHCC, huwag magdadalawang-isip at mag-aatubiling sumali sa naturang samahan. At sa mga dati pang miyembro ng samahan, BE PROUD THAT YOU ARE A MEMBER OF MHCC!  

MARY HELP OF OUR CHRISTIANS, PRAY FOR US!





Monday, February 14, 2011

Ang Pamilyang Matatag

                                     Jade Flores 

    Karaniwan sa isang pamilya ang nagkakawatak-watak sa maraming dahilan. Isa na rito ay ang mga bisyong hindi malutas-lutas.  Narito ang isang kwento tungkol sa isang pamilyang lubos ang pagmamahalan sa bawat isa kaya't walang anuman at sinuman ang nakakapag-hiwalay sa kanila. Tunghayan natin ang kwentong ito.

    Sina Candy at Mighty ay mag-asawang mahigit 23 taon nang nagsasama. Sa tagal ng kanilang pagsasamahan ay hindi nila nalimutan ang pasasalamat at pananalig sa Panginoong Maykapal at sa mga biyayang kanilang natatanggap sa bawat araw. Ang lalaking si Mighty ay walang anumang bisyo sapagkat sinusunod niyang lahat ang anumang gustuhin ng kanyang sweet na asawa. Biniyayaan ang mag-asawa ng limang anak ng may iba't-ibang talento. Si PHILIP MORRIS (mas kilala sa pangalang Philip), ang panganay, ay mahusay magsulat ng mga matatalinghagang kwento. Ang sumunod ay si MARLBORO (o Marl) ay mahusay naman sa pagguhit ng kung anu-anong larawan. Malawak ang imahinasyon ni Marl kaya't nakakapagguhit siya ng dalawang larawan sa loob ng limang minuto. Si WINSTON naman ang panggitna sa magkakapatid ay magaling sa pagsasayaw. Maraming dance steps ang kaya niyang likhain kapag nakakarinig siya ng musika. Si FORTUNE naman ang pang-apat, ay sinasabing pinakamatalino sa limang magkakapatid sapagkat kaya niyang sagutan ang anumang takdang aralin ng kanyang mga kapatid nakakatanda man ito. At ang bunso, si TABAKO, na mahusay sa pangangaral  kahit nasa murang edad sapagkat nais daw niyang maging isang pari. Tinuturuan niya ng mga magagandang asal ang mga pasaway na kuya at madali naman siyang sinusunod ng mga nakatatandang kapatid sapagkat alam nilang tama  lang sa kanila ang pangaralan upang masanay silang huwag gawin ang mga maling gawain.


    Sa kabila ng iba't-ibang talento ng limang magkakapatid ay may pareho-pareho silang kinahihiligan, ang larong billiards.Tuwing uwian sa hapon ay dali-daling sinusundo ni Philip ang apat na kapatid upang makapaglaro siya ng billiards.Palagiang gawain niya ang sunduin ang mga nakababatang kapatid dahil isa ito sa mga tungkulin kailangan niyang gampanan bilang kuya. Hindi niya akalain na magugustuhan rin ito ng mga kapatid. Paano nga naman hindi mahuhumaling ang mga kapatid niya, e, tuwing dapithapon ay sa bilyaran ang tungo nila? Hindi naman nagagalit ang mga magulang nla sapagkat ang larong ito ang nagiging inspirasyon ng magkakapatid upang lalo pang magpursige sa pag-aaral.Hindi naman sa kinukunsinti nila, ang sa kanila lang ay baka malungkot ang mga anak at isipin pa lalo ang hindi paglalaro kaysa sa pag-aaral. Hindi nila pinababayaan ang nag-iisang bagay na maipamamana ng magulang nila, ang EDUKASYON na kailangan nila s pagkamit ng kani-kanilang pangarap.


    Maligaya at walang problema ang buong pamilya. Walang anumang sakitan at awayan ang nagaganap sa kanilang tahanan dulot ng kasakiman sapagkat alam nila na walang mabuting ibubunga ang ang pag-aaway nilang iyon, bagkus , lalo pa silang mapapasama. Ang pinagbubuti ng pamilya ay ang pagmamahalan sa isa't-isa at pagsasama ng maluwat.


       Ang limang magkakapatid ay nagmana sa kanilang ama. Wala rin silang kabisyo-bisyo at palaging malusog ang  kanilang pangangatawan. Hanggang isang araw, napabarkada si Philip sa masamang kaibigan.Nalulong ang binata sa bisyong magdadala sa kanya sa kapahamakan. Dahil dito, naligaw siya ng landas, hindi malaman kung sasan patungo. Madalas siyang manigarilyo at uminom ng alak kaya't natiwalag siya bilang isang manunulat ng dyaryo sa paaralan. Nasayang  sng lahat ng pinaghirapan ng mag-asawa para sa kinabukasan niya at maging ng mga kapatid. Lalo na nang malamang nagdodroga na pala ang kuya, dali-daling idinetalye ni Tabako ang nangyari. Malungkot ang kinalabsan ng mga sumunod na pangyayari. Pinadala agad sa rehabilitation centre si Philip upang madali ang paggaling  nito. Noong una ay lagi nilang naiisip si Philip ngunit ng mga sumunod na araw ay kinalimutang pansamantala ang kuya nila sapagkat maaaring makasama nila ang kuya sa rehab kung iisipin pa ito. Sabi nga ng iba, DON'T LOSE HOPE dahil nasa tabi lang natin ang Diyos. Manalig tayong lahat sa Kanya.


        Ilang araw ang lumipas, may nabalitaan ang apat na magkakapatid na isang paligsahan sa pagsayaw. Grupo ito na mula tatlo hanggang sampu ang miyembro. Malaki ang premyo kaya't nagpumilit si Winston  na pasalihin ang mga kapatid. Pumayag naman ang mga ito. Ilang araw ring pinagsikapang buuin ng magkakapatid  ang mga steps. Matindi rin ang hirap na pinagdaanan nila makamit lamang ang rurok ng tagumpay. Nang gaganapin na ang paligsahan, kaba at takot ang nararamdaman ng magkakapatid ngunit si Winston ay pusigidong-pursigidong sila ang mananalo.  Hindi naging mali ang hula ni Winston, naging CHAMPION nga sila! Sa 30 grupong nakipagkompetensya, galak at pagkatuwa ang nararamdaman ng apat dahil hindinila sukat akalaing mananalo sila. Naroon naman ang magulang nila kaya't taas noong ipinagmalaki ang magagaling na mga anak.


        Pagkatapos ng programa ay umalis na agad ang mag-anak upang dalawin ang kuya nila. Ikinuwento ni Fortune ang mga pangyayaring naganap sa labas ng kulungan iyon. Ngunit hindi pa rin ito maintindihan ng kuya sapagkat iba nasasaisip nito.  Lubhang nalungkot ang lahat kaya umalis ang mga ito na may dalang panghihinayang sa nalukong binata.

        Makalipas ang dalawang taon, hindi pa rin nabubuwag ang pagsasamahan ng pamilya at patuloy pa rin ang pananalig sa Poong Maykapal. Nakapagtapos na si Marl ng sekundarya at kumuha ng kursong drafting sapagkat gustung-gusto talaga niya ang pagguhit. Malaki na rin ang dating sipunin na si Tabako. Tuwang-tuwa ang ina si Candy sa narating ng mga anak lalong-lalo na sa asawang hindi naligaw ng landas at hindi kailanman nangbabae. Alam niyang matino ang asawa niya. Ika-dalawampu't limang taon na ang anibersaryo ng mag-asawa. Ito ang silver anniversary nila kaya't kinagabihan ay nagkaroon ng munting salu-salo sa kanilang tahanan.

        Ngunit nagtaka si Candy at ang nga anak nila sapagkat umaga pang umalis si Mighty ay wla pa rin siya inagbihan. Nagmukmok ang asawa dahil naiisip nito na baka may kinakasamang ibang babae ang asawa at doon umuwi. Nag-asal bata ang ina ng magkakapatid sa loob ng kwarto. habang nasa loob ang ina ay patuloy na nag-aantay ang magkakapatid sa pagdating ng ama upang salubungin. Nagulat ang lahat maging ang mga bata nang makita ang amamng kasama ang narehab na anak na si Philip. Labis-labis ang katuwaan ng lahat na sinalubungan nila ng masigabong palakpakan. Lumabas si Candy at mangiyak-ngiyak na lumapit at mahigpit niyang niyakap ang mag-ama. inasikaso pala ni Mighty ang paglabas ng anak.

        Nagsimula na ang kasiyahan sa tahanan. Naging maligaya ang lahat at naging unforgettable ang pangyayaring iyon hindi lang sa mag-anak, kundi pati na rin sa ng taong tumulong upang lalong pang tumibay ang pagsasamahan nila. Isa pa sa mga dahilan ng kanilang pagkatuwa ay nang makasama nila ang kapatid (o anak) na matagal na nawalay sa kanila